Anno moest 2 januari plotseling naar het ziekenhuis. Erg benauwd en moe. De eerste dagen heeft ze voornamelijk zuurstof gekregen en wat onderzoekjes, maar men kon er niet achter komen waarom ze zo benauwd was. Er zou dus een scan van de longen worden gemaakt, om te kijken wat daar mee aan de hand is. Maar het scan-apparaat werkte niet. Men heeft toen een “vermoedelijke”  diagnose gesteld en haar daar medicijnen voor gegeven…….de verkeerde!!!  Ze hebben haar bloedverdunners gegeven en nu zijn haar longen gaan bloeden. Er is niks meer aan te doen. Anno is nu terminaal en mocht gisteren naar huis om te sterven. Ze kan elk moment dood gaan, maar het kan ook nog een of twee weken duren. Maar ze wilde graag haar huis en voornamelijk de tuin nog zien. Bovendien doen de artsen nu toch niets meer. Alleen pijnbestrijding.

Anno was zonder dit “foutje” ook dood gegaan, maar waarschijnlijk pas over een paar maanden. Ik ga er vanmiddag heen en hoop dat ze nog aanspreekbaar is.

Ook met Josien gaat het heel slecht. Die wordt vandaag bediend. Dus dat is ook nog maar een kwestie van dagen waarschijnlijk.

Dit jaar is dus voor deze mensen en hun familie erg slecht begonnen. En het l*llige ervan is dat je niks kunt doen om ze te helpen. Gisteren, toen Anno’s man naar Delft was om haar uit het ziekenhuis te halen, heb ik wel een hele tijd met Anno’s zoon zitten praten. Dat luchtte op. Zowel voor mij als voor hem.